|
...วันหนึ่ง ขณะอายุได้ 10 ปี ผมกับเพื่อนอีกหลายคนเดินเล่นอยู่ริมรั้ว มีนักเรียนผู้หญิงวัยสาวแล้วเดินผ่านรั้ว เพื่อนคนหนึ่งมันดันร้องตะโกน ว่า "ปืนฉันเป็นปืนปัสตัน เวลายิงกัน หัวมันก็กระด๊ก" (ปืนปัสตัน มาจากคำว่า Pistol แปลว่า ปืนพกสั้น) เท่านั้นแหละ คุณครูได้ยิน ผมกับเพื่อนทั้งกลุ่มโดนทำโทษให้ยืน วันอาทิตย์ตั้งแต่บ่ายโมงถึงหกโมงเย็น อีกครั้ง ขณะอายุสิบขวบเหมือนกัน เพื่อนผมมันชวนผมไปหลังโรงเรียน ไปแอบดูคนงานผู้หญิงวัยรุ่นอาบน้ำในห้องน้ำ (ผมไม่ได้ดูนะครับ แค่ไปเป็นเพื่อน...แหะ..แหะ...) คนงานผู้หญิงยัวะใหญ่ นำความไปฟ้องคุณครู ท่านลงโทษด้วยการให้นั่งคัดถ่อยคำ ในหนังสือสมบัติผู้ดีที่ว่า "ผู้ดีย่อมไม่แลลอดสอดส่อง" จำนวนที่คัด คือคนละ 2 พันจบ คัดกันทั้งวันอาทิตย์ ตั้งแต่บ่ายโมงถึงหกโมงเย็น...แค่นั้นยังไม่พอนะครับ... ตกตอนกลางคืน หลังสวดมนต์จบ คุณครูเห็นว่าโทษยังไม่สาสม ให้เพื่อนกับผมยืนต่ออีกตรงระเบียงนอกห้องนอน ตั้งแต่สองทุ่มครึ่ง ผมกับเพื่อนอีกสามคม ยืนอยู่จนใกล้เที่ยงคืน สงสัยว่าคุณครูนอนหลับที่เรือนพักครู (ซึ่งมีเฉลียงติดต่อกับตึกนอนเด็กๆ) หรืออย่างไรไม่ทราบ เพื่อนผมไอ้คนที่ออกไอเดียไปดูเขาอาบน้ำ มันปีนไปเอานกกระจอกจากรัง ซึ่งอยู่ในมูลี่ระเบียง ซึ่งจะใช้ตอนฤดูฝน พอหมดฝน นกกระจอกมาทำรัง มันจับนกกระจอกมาโกนหัวเอายาหม่องทา แล้วเอานกไปชุบน้ำปัสสาวะ จากถังปัสสาวะรวม...
|